dans tentoonstelling rosas anne teresa de keersmaeker herneming
2015 - ..., Rosas

Een voorstelling tentoongesteld

Sinds enkele jaren vormt de museale context een nieuw terrein voor het experimenteren met dans en choreografie. Met Work/Travail/Arbeid test ook Anne Teresa De Keersmaeker, in navolging van choreografen zoals Boris Charmatz en Xavier Le Roy, hoe een dansvoorstelling als tentoonstelling kan functioneren.

Wat zou het betekenen om een choreografie op te voeren als een tentoonstelling? Die vraag is het uitgangspunt van Work/Travail/Arbeid, een ongewoon tentoonstellingsproject van Anne Teresa De Keersmaeker in opdracht van WIELS. Als antwoord herinterpreteert De Keersmaeker haar dansvoorstelling Vortex Temporum, een choreografie op het gelijknamige muziekstuk van componist Gérard Grisey, voor de radicaal verschillende tijdelijke en ruimtelijke omstandigheden van een museale context. Daarbij verplaatst de choreografe de voorstelling niet eenvoudigweg naar een nieuwe omgeving, maar interpreteert ze de dans opnieuw als een negen weken durende tentoonstelling, doorlopend toegankelijk voor het publiek. De originele lengte van de choreografie, ontworpen voor de gecondenseerde duur van een voorstelling, werd uitgebreid tot cycli van negen uur. Afhankelijk van het tijdstip krijgt de bezoeker een andere variant voorgeschoteld op de deconstructie van het oorspronkelijke werk: de ene keer een versie met de volledige cast van dansers en muzikanten, de andere keer een summiere, verstilde vertolking door slechts enkele dansers en een solist.

Het resultaat is een project dat precies de materie en de condities die lang essentieel waren voor dans, in het bijzonder de strenge structuur en choreografische écriture waarvoor De Keersmaeker bekend staat, tot een geheel nieuwe tentoonstellingsvorm transformeert. Work/Travail/Arbeid werd geselecteerd voor Het Theaterfestival in 2015.

Volgens de jury van Het Theaterfestival:

Work/Travail/Arbeid was ook artistiek een buitengewoon succes: door haar werk zo ‘naakt’ te presenteren en te ontrafelen in zijn samenstellende delen maakte De Keersmaeker de choreografische idee, als de motor van een concrete dansuitvoering, zichtbaarder dan in een theaterzaal zou kunnen. Ze opende nieuwe wegen voor de choreografie.”
 
Lees meer: