tentoonstelling dans
Parijs, Centre Pompidou, 2011-2012

Dans en beeldende kunst sinds 1900

In de traditie van grote multidisciplinaire tentoonstelling, bracht Danser sa vie meer dan 2000 m2 in het Parijse Centre Pompidou tot leven. De tentoonstelling verkende de relatie tussen dans en de beeldende kunsten, van 1900 tot vandaag. Zowel pioniers van het modernisme als hedendaagse kunstenaars kregen een plaats. Bewegingsloze – maar sprekende – foto’s, tekeningen, beelden en kostuums wisselden af met bewegend beeld of bewegende lijven, want de bezoekers waren ook getuigen van live performances. De tentoonstelling wilde zo tonen hoe het bewegende lichaam een voortdurende bron van inspiratie voor vernieuwende kunstenaars was en blijft. De drang om over en met het lichaam te werken was niet vrijblijvend, volgens velen: het ging erom ‘het leven zelf’ te vertolken. De titel “danser sa vie” komt uit een citaat van moderne-danspionier Isadora Duncan. Het engagement van de kunstenaars resulteerde in een wisselwerking tussen tal van artistieke disciplines, waarvan in deze tentoonstelling naast dans vooral schilderkunst, beeldhouwkunst, installaties, films en videokunst aan bod kwamen.

De curatoren deelden de tentoonstelling op in drie afdelingen: de dans als een persoonlijke vorm van expressie (van Duncan en Nijinsky tot Matthew Barney); de dans als abstractie van het lichaam (vanaf Loïe Fuller, over Schlemmers Bauhausdans en zelfs Maurice Béjart, tot Alwin Nikolais); de dans als ‘performance’ of ‘event’ tenslotte (van Dada, over Merce Cunningham en Trisha Brown tot Jérôme Bel). De genoemde choreografen werden telkens geconfronteerd met visuele kunstenaars die soortgelijke thema’s exploreerden. Op de indeling kon veel worden afgedongen, meenden critici als Alexander Baervoets (Etcetera) en Ariejan Korteweg (De Volkskrant). Daardoor kregen sommige kunstenaars en choreografen volgens hen te weinig en andere te veel aandacht, of werd door de opdeling in afdelingen een minder belangrijk aspect van hun oeuvre té sterk in de verf gezet.


Bibliografie

-Korteweg, Ariejan. “Dans je ongans [Danser sa vie]”. De Volkskrant, 9/12/2011

-Baervoets, Alexander. “Panta rhei - Alexander Baervoets zag in het Centre Georges Pompidou in Parijs de groots opgezette tentoonstelling Danser sa vie”. Etcetera, 2012, nr. 128, 24-27.